Het zal toch niet waar zijn.......

Ik belde deze week even de notaris op omdat ik erg graag wil weten hoe laat we 9 februari mogen aantreden voor de overdracht. Ik kreeg een heel jong beugelbekkie aan de telefoon en die wist mij alleen te vertellen dat het dossier nog niet gemaakt was. Ze bazelde nog wat door over een volmacht en ik dacht bij mezelf: ach, laat ik het maar via de makelaar vragen dat legt wat meer gewicht in de schaal.
Het toeval wilde dat ik de volgende dag een mailtje kreeg van de makelaar met de vraag of wij ermee akkoord gingen dat hij de sleutel aan de kopers meegaf omdat ze er even met een aannemer in wilde. Ik weet niet goed hoe dat dan zit met de aansprakelijkheid en normaal gesproken handelt de makelaar dit zelf af. Helaas zijn ze die middag dicht en omdat ik die dag vrij ben heb ik aangeboden bij de afspraak te zijn. Leuk, dan ontmoet ik de kopers ook even.

Al deze nieuwe ontwikkelingen maakten mij nieuwsgierig of er inmiddels nieuwe borden op de ramen hangen. Vandaag reden we er langs en ja hoor. Hoe pijnlijk het ook voor mijn mannetje is, ze hangen er echt op en het huis is echt verkocht: jippeeeee.