Vanmorgen was het dan écht zover en hebben wij na bijna 13 jaar de voordeur in de Tomatenstraat voor het laatst achter ons op slot gedraaid!
Om 11:15 stonden Jeannine en Yohann al met hun makelaar op ons te wachten om de laatste inspectie uit te voeren. Meterstanden waren in een mum van tijd opgenomen en Maxime, de makelaar van de kopers, controleerde of er wel warm water uit de kranen kwam.
Alles in orde maar toen we op weg gingen naar de notaris had ik wel gemixte gevoelens. We gaan voor het eerst een huis vérkopen want de Tomatenstraat was ons eerste koophuis. Ik heb het erg naar mijn zin op De Brink maar moest toch wel wat wegslikken toen wij de auto startten.
In het prachtige notariskantoor van Matzinger zaten de gloednieuwe kopers op ons te wachten en we waren natuurlijk veel te vroeg. Zo had William ook nog even de tijd om tot de conclusie te komen dat wij het deze mensen echt gunnen.
Éénmaal in het kantoor bleek het beeld van een stoffige notaris ook nu weer helemaal fout te zijn. Hij deed het erg leuk en hij deed ook gezellig mee toen er foto's gemaakt werden van het ondertekenen. Nog even een kiekje van de daadwerkelijke sleuteloverdracht.
Om 11:15 stonden Jeannine en Yohann al met hun makelaar op ons te wachten om de laatste inspectie uit te voeren. Meterstanden waren in een mum van tijd opgenomen en Maxime, de makelaar van de kopers, controleerde of er wel warm water uit de kranen kwam.
Alles in orde maar toen we op weg gingen naar de notaris had ik wel gemixte gevoelens. We gaan voor het eerst een huis vérkopen want de Tomatenstraat was ons eerste koophuis. Ik heb het erg naar mijn zin op De Brink maar moest toch wel wat wegslikken toen wij de auto startten.
In het prachtige notariskantoor van Matzinger zaten de gloednieuwe kopers op ons te wachten en we waren natuurlijk veel te vroeg. Zo had William ook nog even de tijd om tot de conclusie te komen dat wij het deze mensen echt gunnen.Éénmaal in het kantoor bleek het beeld van een stoffige notaris ook nu weer helemaal fout te zijn. Hij deed het erg leuk en hij deed ook gezellig mee toen er foto's gemaakt werden van het ondertekenen. Nog even een kiekje van de daadwerkelijke sleuteloverdracht.
Belderbos gaf ons een mooie sleutelhanger en hij glunderde helemaal toen wij zeiden dat wij hem hebben aanbevolen bij één van de overburen in de Tomatenstraat. Éénmaal weer op weg naar huis voelde ik mij wel een beetje raar. Er hangt nog maar één huissleutel aan de sleutelbos en op weg naar de slager reden wij 'voor de laatste keer' langs 'ons huissie'..........
Geen opmerkingen:
Een reactie posten